PL EN

Curzio Malaparte

autor nieznany

Curzio Malaparte

Kaputt

posłuchaj
Czyta Wojciech Barczyński, nagranie zrealizowane we współpracy ze Stowarzyszeniem Radiofonia.
przeczytaj

W Krakowie także, kiedy pewnego dnia udałem się do getta i  stanąłem w  drzwiach jednego z  domów, młody człowiek o  wychudłej, spoconej twarzy, szczelnie owinięty w  zniszczony szal, siedzący w  kącie pokoju nad książką, podniósł się na mój widok. Na moje zapytanie, co czyta, pokazał mi okładkę książki: były to listy Engelsa. I  zaraz zaczął gotować się do drogi. Zasznurował buty, poprawił brudne szmaty zastępujące mu skarpetki, wyciągnął na wierzch postrzępiony kołnierzyk koszuli i  wyłożył porządnie na kołnierz marynarki. Kaszlał przy tym zasłaniając usta chudą dłonią. Odwrócił się, ruchem ręki żegnając zgromadzonych w  pokoju ludzi, którzy wpatrywali się w  niego w  milczeniu. Nagle, już w  drzwiach, odwinął swój szal, zawrócił i  położył go delikatnie na ramionach siedzącej na barłogu staruszki Potem szybko wyszedł za mną na schody. Nie chciał zrozumieć, nie wierzył, kiedy tłumaczyłem mu z  uśmiechem, żeby wrócił do mieszkania. Kiedy zobaczyłem, jak zdejmuje z  siebie szal, przypomniał mi się widok, na jaki natrafiłem któregoś ranka idąc przez getto: dwóch Żydów kompletnie nagich szło pomiędzy dwoma SS-manami. Jeden z Żydów był brodatym starcem, drugi chłopcem jeszcze, mógł mieć jakie szesnaście lat, nie więcej. Kiedy opowiedziałem o  tym spotkaniu gubernatorowi Krakowa, Wächterowi, objaśnił mi uprzejmie, że bardzo często Żydzi, kiedy gestapo po nich przychodzi, rozbierają się i  rozdzielają swoją odzież pomiędzy krewnych i  znajomych: im już przecież nie jest potrzebna. Szli nago po śniegu, w  mroźny ranek zimowy, przy trzydziestopięciostopniowym mrozie, tnącym jak brzytwa.

zwiń

Curzio Malaparte

(ur. 1898 r. w Prato, zm. 1957 r. w Rzymie) słynny prozaik włoski (autor głośnej Skóry), reportażysta i dyplomata. Naprawdę nazywał się Kurt Erich Suckert (jego ojciec był Niemcem, matka Włoszką); pseudonim, przybrany w 1925 roku, nawiązuje do nazwiska Napoleona. We wczesnych latach 20. – gdy wyznawał poglądy faszystowskie – był attaché kulturalnym w Warszawie. Na początku lat 30. wystąpił z partii (z powodu konfliktu z Mussolinim) i zamieszkał w Paryżu. Jego dalszy życiorys polityczno-ideologiczny wydaje się niezwykle pogmatwany. W 1933 wraca do Włoch – zostaje aresztowany i zesłany, ale w czasie wojny jest korespondentem wojennym. Reportaże (w tym pisane w latach 1941-1943 utwory zebrane w najbardziej znanym tomie Kaputt) mają wydźwięk antyniemiecki, co doprowadza do odwołania autora z frontu. Od roku 1943 współpracuje we Włoszech z amerykańskimi władzami okupacyjnymi. Ostatecznie zafascynował się maoizmem.
zobacz na mapie
Mapa
< przejdź do strony głównej