PL EN

Dagny Przybyszewska

Fot. POLONA

Dagny Przybyszewska

Oh, la tristesse de tout cela, mon âme!....

posłuchaj
Czyta Marta Meissner, nagranie zrealizowane we współpracy ze Stowarzyszeniem Radiofonia.
przeczytaj
Ona stoi przy pianinie i śpiewa.
On siedzi wygodnie oparty i słucha.
Ona stoi i śpiewa... wpatrzona w siebie. Pogrążona w tem jednem,
jedynem uczuciu, które podnosi jej duszę ku obłokom, ku słońcu... Czas
i przestrzeń znika w jaśniejącej mgle, przeszłość i przyszłość stykają się u modrze szarzejących szczytów wieczności.
A ton roztacza miękkie swoje skrzydła i rozmarzony ulatuje w przestrzeń. Błąka się i szuka i wraca z westchnieniem.
I znowu podnosi białe swoje skrzydła i lekko, jak pył słoneczny
ulatuje ku gwiazdom i ginie gwiazdą wśród gwiazd.
I teraz rozwija szerokie swe skrzydła i majestatycznie wypływa na
dalekie, dalekie morza i płynie poprzez góry i szczyty, ku zawrotnym wyżynom i zapomina o wszystkiem.
Ach---
Teraz uleciał ku słońcu!
Śpiew ucichł.
Ona stoi blada i spogląda nań oczami, pełnemi trwogi. Czuje, wie
że do nagości wyśpiewała swą duszę. Wyśpiewała bóle i tęsknoty, co szybką
strzałą pomknęły w dal, pozostawiając jego tu na ziemi.
Ale on nie był blady.
„Śpiewałaś znakomicie”, rzekł zadowolony, „tak dobrze nigdy jeszcze
nie wzięłaś tego G”.
zwiń

Dagny Przybyszewska

(1867–1901) – poetka, tłumaczka, dramaturżka i pianistka. Urodziła się w Kongsvinger w Norwegii, podjęła studia muzyczne w Kristianii, a następnie w Berlinie. Tam związała się ze środowiskiem artystycznym spotykającym się w kawiarni Zum Schwarzen Ferkel (Pod Czarnym Prosiakiem). W latach 1898-1900 mieszkała w Krakowie przy ul. Karmelickiej 53. Publikowała w krakowskim czasopiśmie „Życie. Dwutygodnik poświęcony literaturze i sztuce” oraz norweskim literacko-politycznym czasopiśmie „Samtiden” („Współczesność”). Tłumaczyła na język norweski utwory swojego męża Stanisława Przybyszewskiego. Zajmowała się również promocją sztuki, inspirowała artystów i poetów. Zastrzelona 5 czerwca 1901 w Tyflisie (obecnie Tbilisi) w Gruzji, została tam pochowana. Zostawiła skromny, lecz interesujący dorobek literacki: cztery dramaty, jedno opowiadanie, czternaście wierszy i cztery utwory poetyckie prozą. W jej rodzinnym domu w Kongsvinger obecnie znajduje się Muzeum Kobiet (Kvinnemuseet).
zobacz na mapie
Mapa
< przejdź do strony głównej