PL EN

Jan Józef Szczepański

Jan Józef Szczepański

Dziennik. Tom 1: 1945-1956

przeczytaj

Jan Józef Szczepański, “Dziennik. Tom 1: 1945-1956”

Rok 1955

4 X

Przefujarzyłem moment odpowiedni do napisania rozdziału o rozmowie między Pedrem a Estebanem. Miałem to już wszystko gotowe w sobie, a teraz tylko wiem, o co chodzi, wiem „sprawozdawczo”, ale nie dramatycznie. I w rezultacie już od trzech dni powiększam wstęp do właściwej rozmowy, mnożę nieistotne realia, a do samej rzeczy nie przystępuję, bo nie czuję się na siłach.

Przedwczoraj wróciłem z Kasinki. Zaopatrzyłem pszczoły na zimę, odwirowałem resztę miodu. Pojutrze znów tam jadę, tym razem zabrać Danutkę i dzieci.

Dziś Lem opowiadał mi o wielkiej „rozróbie” partyjnej w związku z wierszem Ważyka. Berman chciał wyizolować redaktora „Nowej Kultury” z zespołu i w ten sposób złamać rebelię. Pyskowano od 5-tej po p.[ołudniu] do 2-giej w nocy. Nieoczekiwanie cały zespół wystąpił solidarnie, nawet takie „sztywniaki” jak Lasota. W tej chwili „Nowa Kultura” stała się czymś na kształt pisma opozycyjnego! Okazuje się, że taktyczne „odkręcanie” musi się wreszcie skończyć rzeczywistym „odkręceniem”. Jak ludzie raz powąchają swobody, zaczynają smakować w odwadze czy choćby się na nią snobować. Wtedy się można z nimi uporać tylko administracyjnie, ale tego w dzisiejszej sytuacji nie da się zrobić. I oto fronda wyrasta z samej partii, zjawiska przybierają charakter spontaniczny, ludzie zaczynają przywiązywać wagę do swoich sądów i swojej godności. Niewątpliwie jesteśmy świadkami rodzącego się przewrotu.

Jan Józef Szczepański, “Dziennik. Tom 1: 1945-1956”

zwiń

Jan Józef Szczepański

(1919-2003) – polski pisarz, reporter, eseista, scenarzysta filmowy i tłumacz, taternik, podróżnik, z wykształcenia orientalista. Był prezesem Związku Literatów Polskich i  Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 r., w 1941 r. wstąpił do Związku Jaszczurczego (od 1942 r. – NSZ) i pracował w komórce wywiadu aż do 1943 roku, kiedy został żołnierzem AK, w 1944 roku walczył w partyzantce. Temu okresowi poświęcił swoją prozę wojenną: opowieść o wrześniowej klęsce (Polska jesień) i opowiadania partyzanckie (Buty), w których mierzy się krytycznie z legendą „leśnych ludzi”. Tematyka wojenna znalazła się też w scenariuszach do filmów Stanisława Różewicza (Westerplatte i Wolne miasto). Po wojnie związał się z „Tygodnikiem Powszechnym” (w latach 1947-1953 był członkiem redakcji). Był ostatnim prezesem rozwiązanego przez władze stanu wojennego Związku Literatów Polskich (ten okres udokumentował w książce „Kadencja”). Był zapalonym taternikiem. Jeden z założycieli Polskiego Porozumienia Niepodległościowego. W 1978 roku podpisał również deklarację założycielską Towarzystwa Kursów Naukowych. Tłumaczył na polski m.in. prozę Conrada i Greene’a, Bajki murzyńskie. Sygnatariusz „Listu 59” (1975 r.) i listu intelektualistów w obronie braci Jerzego i Ryszarda Kowalczyków (maj 1981 r.).
zobacz na mapie
Mapa
< przejdź do strony głównej