PL EN

Jerzy Stuhr

Fot. Paweł Piotrowski

Jerzy Stuhr

Stuhrowie. Historie rodzinne

posłuchaj
Czyta Jerzy Stuhr
przeczytaj

Fragment udostępniony dzięki uprzejmości Wydawnictwa Literackiego.

            Wraz ze śmiercią babci Masi los kamienicy na Celnej stanął pod znakiem zapytania. Trzej bracia Stuhrowie już nie żyli. Jedynymi potomkami rodziny byli: mój ojciec, jego syn, czyli ja, i mój urodzony w czerwcu 1975 roku syn Maciek.

            Ojciec nie chciał na Celną już nawet chodzić. Uczynił mnie swym pełnomocnikiem we wszystkich spadkowych sprawach. Sprowadzało się to do tego, że przelewałem mu na konto część wpływów z prowadzenia kamienicy. Ta kamienica, gdzie miało miejsce tyle rodzinnych namiętności, konfliktów, pasji, miłości, nagle stała się nam obca. Zamieszkali w niej obcy ludzie. Wymknęła się nie tylko z naszych rąk, ale także myśli i uczuć.

            Dopiero gdy Piotr Łazarkiewicz zaprosił mnie do swojego projektu nakręcenia przez reżyserów związanych z Krakowem dziesięciominutowych filmów o tym mieście, uświadomiłem sobie, jak ważnym miejscem jest dla mnie rodowa posiadłość. Od razu pomyślałem, że nakręcę film o krakowskiej kamienicy i mieszkającej w niej emerytce, której prototypem miała być babcia Masia. O tym, jak staruszeczka wycina koronkowy kołnierzyk z kartki papieru i zakłada go do czarnej bluzki, bo moja babcia Masia tak robiła, gdy nie miała pieniędzy na nową bluzkę. Jak znosi zimno w domu, bo zakręcili gaz i nie stać ją na naprawę urządzeń, ale idzie na koncert w Sukiennicach, bo bez muzyki nie umie żyć. Babcia była dla mnie symbolem walki o utrzymanie odpowiedniej klasy, mimo biedy tamtych czasów. A kamienica, w której mieszkała, symbolem zakorzenienia w tym mieście.

 

Fragment udostępniony dzięki uprzejmości Wydawnictwa Literackiego.

zwiń

Jerzy Stuhr

(ur. 1947) – aktor filmowy i teatralny, reżyser. Rodzina Stuhrów pochodzi z Austrii. Pradziadek artysty w 1879 roku postanowił osiedlić się w małym podkrakowskim miasteczku, którym wtedy było Podgórze. Założenie restauracji w kamienicy na rynku okazało się na tyle dochodowym przedsięwzięciem, że rodzina została w Galicji na dobre. Prawie 100 lat później, w 1972 roku, jego potomek Jerzy ukończył krakowską PWST i rozpoczął pracę w Teatrze Starym, z którym był związany do 1991 r. Współpracował z  najwybitniejszymi polskimi reżyserami – Andrzejem Wajdą, Agnieszką Holland, Krzysztofem Kieślowskim. Do historii filmu przeszły jego role w „Wodzireju” i „Seksmisji”. W 2012 roku wydał niezwykle osobistą książkę „Tak sobie myślę...”, w której między innymi opisuje zwycięską walkę z nowotworem krtani. (ms)
zobacz na mapie
Mapa
< przejdź do strony głównej