PL EN

Julian Aleksandrowicz

Julian Aleksandrowicz

Kartki z dziennika doktora Twardego

posłuchaj
przeczytaj

1940. Jest w Krakowie na Podgórzu ulica, na której stoi jeden tylko dom. Dom jest biały i ma dwie wieżyczki. Stoi tuż nad Wisłą. Przed laty drewniany most i dom tworzyły malowniczą całość. Trzy łuki mostu oparte były na dwu filarach. Rozebrano go przed wojną. Filary tkwią jeszcze w Wiśle  jak samotne kominy na pogorzeliskach. Ulica zwie się Przy Moście. Jedyny dom oznaczony jest numerem 1. To był mój dom rodzinny.

(…)

Gdy człowiek, uratowany z kataklizmu, poczuł ponownie, że żyje, nasunęło mu się pytanie: Dlaczego życie, ewoluowane na najwyższy szczebel, którym jest istota ludzka, przyjmuje takie formy bytowania, w których człowiek zadaje drugiemu człowiekowi cierpienie? Istnieje przecież biologiczna moralność, która opiera się na przeświadczeniu, że złe jest to, co przeciwstawia się rozwojowi ludzkiej świadomości i tym samym wyzwoleniu własnemu i innych ludzi. Zło cofa nas do tego, co jest nieświadome.Oddziela nas od innych, czyni samolubnymi, wyobcowuje z grupy społecznej. Dobro – w biologiczno-społecznym sensie – zwiększa solidarność między ludźmi zamieszkującymi ziemski glob.  Słuszne jest chyba stanowisko poparte dziejami kultury, że wychowaniem w domu, szkole i w codziennych kontaktach międzyludzkich można uzyskać największe dobro, tj. umiejętność współistnienia ludzi i narodów. Wówczas dopiero człowiek, wzbogacony o tę wiedzę, stanie się prawdziwym człowiekiem, czyli będzie stwarzał ludziom dobry los. 

(…)

Ocalałem kilka razy w sytuacjach indywidualnego zagrożenia, w których, zgodnie z zasadami logiki, „nie miałem prawa” ocaleć. Poczucie „darowanych” dodatkowych lat życia uświadomiło mi, że sensu istnienia należy poszukiwać w życiu dla innych.

zwiń

Julian Aleksandrowicz

Pseudonim „Doktor Twardy” (20 VIII 1908, Kraków – 18 X 1988, Kraków), lekarz, profesor nauk medycznych, filozof medycyny, hematolog, nestor polskiej psychosomatyki, wielki humanista, inspirator i pionier wielu kierunków badawczych. Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1933 roku w Krakowie, gdzie pracował całe życie. Swoje wojenne przeżycia, włącznie z pobytem w krakowskim getcie i walką partyzancką w AK, opisał w poruszającej książce pt. Kartki z dziennika doktora Twardego (1962). Autor setek artykułów i kilkunastu książek, np. Nie ma nieuleczalnie chorych, Sumienie ekologiczne, Kuchnia i Medycyna, U progu medycyny jutra, swoim umysłem wyprzedzał swoją epokę. Uhonorowany Orderem Virtuti Militari, a w plebiscycie w 2000 r. ogłoszony „Krakowianinem XX wieku w dziedzinie nauki.” Jest jedynym człowiekiem, którego imieniem nazwano w Krakowie dwie ulice: jedna to „Juliana Aleksandrowicza,” a druga “Doktora Twardego.”

zobacz na mapie
Mapa
< przejdź do strony głównej