PL EN

Mikołaj Rej

Ilustracja pochodzi ze zbiorów cyfrowych Biblioteki Narodowej w serwisie Polona

Mikołaj Rej

Źwierzyniec

posłuchaj
Czyta Jerzy Franczak, nagranie zrealizowane we współpracy ze Stowarzyszeniem Radiofonia
przeczytaj
XXXII
Zygmunt, dzwon zamku królewskiego

Dzwońże, miły Zygmuncie, tymi trzemi głosy,
A niech twój ohromny brzęk bije ludziom w nosy,
Aby sie pobudzali ku Pańskiej chwale,
I w Rzeczy Pospolitej zawżdy trwali stale.
Bo słyszysz, coć się dzieje, żeć sie wszytko miesza,
Na cienkiej nici czemuś szczęście nas zawiesza;
Bo snadź ty drobny dzwonki uszy nam mieszają,
A od przystojnych rzeczy barzo unaszają.

LXVIII
[Ratusz krakowski]

To miejsce na poczciwe sprawy wystawione,
Miałoby to w sobie mieć prawo przyrodzone,
Aby tu Sprawiedliwość swe gniazdo rozwiła,
A bezecna Niecnota aby się wstydziła.
Aleby to napierwej od tych począć trzeba,
Na których ta należy sprawa prawie z nieba.
Bo jakoć szczep spróchnieje, wnet owoc czyrwiwy,
A na złej roli zawżdy urosną pokrzywy.
zwiń

Mikołaj Rej

(1505–1569) ze względu na twórczość nazywany jest „ojcem literatury polskiej”. Mieszkał głównie w swoich majątkach na Lubelszczyźnie, ale często przebywał też w Krakowie w należącej do niego kamienicy przy ul. Grodzkiej. Był człowiekiem wszechstronnym: posłem na sejm, poetą i prozaikiem, teologiem kalwińskim, interesował się też muzyką. W czasie sejmu w 1545 roku wystąpił wraz ze swoim zespołem muzycznym na Wawelu przed królem Zygmuntem Starym.
Rej pisał i publikował dużo, a jego zróżnicowana twórczość cieszyła się wielką popularnością. Większość jego książek została wydana w Krakowie, np. Krótka rozprawa między trzema osobami, Postylla, Psałterz i Źwierciadło. Kraków często się też przewijał w tych utworach. W filozoficznym Żywocie człowieka poćciwego Rej zamieścił m.in. barwny obraz Rynku Głównego, a w Źwierzyńcu znalazły się m.in. opisy charakterystycznych budynków i miejsc w Krakowie. (jn)
zobacz na mapie
Mapa
< przejdź do strony głównej