PL EN

Neil Gaiman

Zdjęcie z archiwum wydawnictwa MAG

Neil Gaiman

Księga cmentarna

posłuchaj
Czyta Piotr Czarnota, nagranie zrealizowane we współpracy ze Stowarzyszeniem Radiofonia.
przeczytaj
Tłumaczenie: Paulina Braiter. Fragment udostępniony dzięki uprzejmości Wydawnictwa MAG.

W Krakowie na Wzgórzu Wawelskim jest jaskinia zwana Smoczą Jamą, na pamiątkę od dawna nieżyjącego smoka. Wiedzą o niej turyści. Są też jaskinie poniżej, o których turyści już nie wiedzą i których nie odwiedzają. Ciągną się bardzo daleko i są zamieszkane.

Silas szedł pierwszy, za nim szara, potężna postać panny Lupescu, drepcząca cicho na czterech łapach. Dalej podążał Kandar – owinięta w bandaże asyryjska mumia z rozłożystymi orlimi skrzydłami i oczami jak rubiny – trzymając pod pachą małe prosię.

Pierwotnie było ich czworo, lecz stracili Haruna w jaskini powyżej, kiedy ifryt, z natury zbyt pewny siebie, jak cała jego rasa, wkroczył w miejsce okolone trzema lustrami z polerowanego brązu i został przez nie pochłonięty w rozbłysku metalicznego światła. Po chwili widzieli go już tylko w zwierciadłach, nie w rzeczywistości. W lustrach ogniste oczy miał szeroko otwarte, a jego usta poruszały się, jakby krzyczał, by uciekli i się strzegli . Potem rozpłynął się i zniknął.
Silas, który nie miał problemu z lustrami, zakrył jedno z nich płaszczem, unieszkodliwiając pułapkę.

– A zatem zostało nas troje.

– I świnka – dodał Kandar.

– Czemu? – spytała panna Lupescu, poruszając wilczym językiem, między wilczymi kłami. – Czemu świnka?

– Przynosi szczęście – wyjaśnił Kandar.

Panna Lupescu warknęła nieprzekonana.

– Czy Harun miał świnkę? – zapytał z prostotą Kandar.

– Cii – sykał Silas. – Nadchodzą. Sądząc z odgłosów, jest ich wielu.

– Niech tu przyjdą – wyszeptał Kandar.

Futro panny Lupescu się zjeżyło. Milczała, była jednak gotowa i tylko ogromnym wysiłkiem woli powstrzymywała chęć uniesienia głowy i zawycia.

Tłumaczenie: Paulina Braiter. Fragment udostępniony dzięki uprzejmości Wydawnictwa MAG.
zwiń

Neil Gaiman

(ur. 1960) uznawany za jednego z najsłynniejszych żyjących pisarzy fantasy i science-fiction, autor opowiadań, powieści, komiksów, scenariuszy filmowych, a nawet fabuły gry komputerowej. Do jego najlepiej znanych książek należą Gwiezdny pył, Koralina i Księga cmentarna oraz komiksowa seria Sandman. Jest laureatem wielu nagród, w tym Nagrody Brama Stokera oraz Nagrody Hugo.

Gaiman pisze zarówno dla dorosłych, jak dla dzieci. Książki dla młodszych czytelników zaczął tworzyć, ponieważ — jak tłumaczył — chciał wyjaśnić swoim dzieciom, na czym polega jego samotnicza praca. Karierę rozpoczynał jako dziennikarz, a jego pierwszą książką była biografia zespołu Duran Duran.

Urodził się w Wielkiej Brytanii, ale od wielu lat mieszka w Stanach Zjednoczonych. Często kontaktuje się ze swoimi czytelnikami za pomocą bloga i mediów społecznościowych (jego profil na Twitterze, [@neilhimself](http://twitter.com/neilhimself), śledzi ponad 2 mln osób).

W 2007 r. Neil Gaiman odwiedził Kraków, miasto — jak sam je nazwał na swoim blogu — „pstrąga i smoka”. Kolejka po autograf pisarza ustawiła się wtedy na całej długości krakowskiego rynku. Gaiman wspomniał o wzgórzu wawelskim w Księdze cmentarnej, natomiast akcja jednego z jego opowiadań, Feminine Endings (Żeńskie końcówki) dzieje się na Rynku Głównym. (mj)

zobacz na mapie
Mapa
< przejdź do strony głównej