PL EN

Rabin Mojżesz Isserles, zwany Remu

Żydzi modlący się przy grobie rabina Remuh (1931), udostępnione dzięki www.eilatgordinlevitan.com/

Rabin Mojżesz Isserles, zwany Remu

Shulhan Aruch

przeczytaj
[Napój na potrzeby Birkat Hamazon [błogosławieństwa po jedzeniu] musi być winem – nie może być to żaden inny napój, nawet jeśli jest on spożywany w trakcie posiłku. Jeśli wino nie jest dostępne, można wykorzystać alkohol, piwo, lub inne napoje, które uznawane są za ważne w danym miejscu zamieszkania, wyłączając z tego wodę.] Ponieważ na naszych terenach zwyczajowo odmawia się modlitwę z wykorzystaniem alkoholu lub piwa, nie trzeba wahać się przed wykorzystaniem takiego napitku. Wynika to z faktu, iż według niektórych autorytetów nie potrzebny jest żaden napój. Dodatkowo, na naszych terenach najpopularniejszym napitkiem jest piwo, a my spożywamy je nawet do posiłków. Choć w naszych miastach można znaleźć wino, mimo to nie wykorzystujemy go, ponieważ jest bardzo drogie. Dlatego też wykorzystywanie wina do modlitw w trakcie każdego posiłku byłoby nierealistyczne. Jednak wykorzystanie wina do błogosławieństwa jest większą micwą. Niektóre autorytety utrzymują, iż w trakcie Birkat Hamazon z wykorzystaniem napoju nie należy go trzymać w dłoni, tylko postawić kielich na stole. To dobry zwyczaj oparty na Kabale.

[Zarządzono również, iż w trakcie przygotowywania stołu dla gości, należy odrobinę odjąć od posiłku. Co więcej, należy zostawić pustą przestrzeń w miejscu, gdzie zwykle znajdowałoby się kolejne smakowite danie. Gdy kobieta używa złotych i srebrnych kolorów do ozdoby, powinna powstrzymać się przed użyciem jednego z nich, aby nie upiększać się do końca. A gdy mężczyzna ma poślubić kobietę, powinien wziąć popiół z kominka i posypać nim głowę w miejsce tefilinu.] Są miejsca gdzie zwyczajowo rozbija się kielich stojąc pod chupą, lub rozłożyć czarny obrus, lub umieścić na głowie pana młodego inne oznaki żałoby. [Te wszystkie gesty mają być wykonane, aby uczcić pamięć Jeruzalem, jako jest powiedziane: „Jeśli o tobie zapomnę, o Jeruzalem… jeśli nie wzniosę się do Jeruzalem u szczytu swej radości”.]
zwiń

Rabin Mojżesz Isserles, zwany Remu

Rabin Mojżesz Isserles, zwany Remu (1520 Kraków – 11 V 1572 Kraków), naczelny rabin Krakowa, rektor krakowskiej jesziwy, najsłynniejszy żydowski uczony z Polski, autor wielu dzieł z zakresu żydowskiego prawa religijnego, niezwykle uzdolniony, nazywany przez jemu współczesnych „Majmonidesem polskich Żydów.” Studiował pod kierunkiem Salomona Szachny z Lublina, ożenił się z Gołdą, córką Szachny, a po powrocie do Krakowa został wybrany naczelnym rabinem Krakowa – ponoć w wieku 20 lat. Jego ojciec, Izrael Isserl, związany z dworem Zygmunta Augusta, był bankierem i zamożnym kupcem, dzięki czemu Remu mógł założyć jesziwę, która rozsławiła Kraków na cały żydowski świat. On sam światową sławę zyskał poprzez komentarze do Szulchan Aruch Józefa Karo, które zawarł w dziele Ha-Mapa (1571), a które zdefiniowały tożsamość Żydów aszkenazyjskich. Oba dzieła publikowane odtąd razem, stały się „wyrocznią żydowskiego życia.” Na jego grobie na Cmentarzu Remu widnieje napis „Od Mojżesza do Mojżesza nie powstał nikt taki jak Mojżesz.”

zobacz na mapie
Mapa
< przejdź do strony głównej