PL fr

Sylvie Germain

Sylvie Germain

Cracovie à Vol d’oiseau

posłuchaj
Czyta Marta Meissner, nagranie zrealizowane we współpracy ze Stowarzyszeniem Radiofonia.
przeczytaj
Z podziękowaniem dla dla Sylvie Germain i Wydwnictwa Artège, za ich udział i wsparcie w projekcie „Kody Miasta”. © Editions du Rocher 2000

Skąd się pojawiają te piskliwe ptaki? Z głębokiej wsi i z baśni. Są one wysłannikami kurków założycieli miasta, mają przypominać mieszkańcom Krakowa, rdzennym albo przyjezdnym, że nie są oni jedynymi posiadaczami tego miejsca, że skrzydlaty ród ich poprzedził, i bardzo przewyższył mądrością.
Ponad 50 000 lat ludzie osiedlają się w tym regionie; po tysiącach lat wędrówek i refleksyjnych poszukiwań zbudowali miasto na wapiennym płaskowyżu górującym nad brzegami Wisły, na wzgórzu  wawelskim pokrytym ongiś  lasami i otaczanym mokradłami. Może wybrali właśnie to wzgórze skalne za radą  swoich magów po ich długiej obserwacji wirowania kruków w powietrzu i odczytaniu ciemnego zapisu na ich piórach rozsiewanych w locie.
Nad brzegami Wisły, kruki były otaczane  czcią, ich krakanie było uważane za głos Matki Ziemi . Głos chrapliwy, rytmiczny, który przemawiał sprawiedliwie. Słuchano go, stanowił prawo. Pierwsi królowie, żeby zaskarbić sobie przychylność tych ptaków sakralnych i otrzymać  część ich mądrości, przyjmowali sobie ich nazwę, Kruk, lub przetwarzyli ich krzyk na Krak.

Krak,Krak,Krak powtarzały kruki krążące ponad skałą pokrytą czarnymi piórami. Zasłuchani w ten krzyk ludzie zbudowali sobie gniazdo i nazwali Kraków.

Z podziękowaniem dla Sylvie Germain i Wydwnictwa Artège, za ich udział i wsparcie w projekcie „Kody Miasta”. © Editions du Rocher 2000

Z podziękowaniem dla dla Sylvie Germain i Wydwnictwa Artège, za ich udział i wsparcie w projekcie „Kody Miasta”. © Editions du Rocher 2000
zwiń

Sylvie Germain

Pisać to słyszeć język oddychać tam gdzie on milknie, między słowami.Sylvie Germain.

Po studiach filozoficznych w Sorbonie, Sylvie Germain prowadzi badania na temat ascezy w mistyce chrześcijańskiej ( temat jej pracy magisterskiej) i ludzkiej twarzy ( temat jej pracy doktorskiej).
Od 1981 roku, pracuje w ministerstwie kultury w dyrekcji audio-wizualnej i zaczyna pisać baśnie i nowele. Za radą Roger'a Grenier'a, któremu przesłała zbiór swoich utworów zaczyna pisać pierwsza powieść.
Księga nocy (Le livre des nuits), opublikowana w 1984 roku jest bardzo dobrze przyjęta przez publiczność i krytykę .
Lata 1986 i 1992, można nazwać jej " okresem czeskim ". Zamieszkuje w Pradze, gdzie pracuje jako dokumentalistka i profesor filozofii; jej powieść Dni złości (Jours de colère), wydana w 1989 roku jest nagrodzona nagroda Prix Fėmina.
Powrót do Paryża w 1992 jest trudny i trwa tylko 2 lata. Sylwie Germain zamieszkuje najpierw  w La Rochelle, później w Pau, gdzie poświęca się pisarstwu – które można umieścić miedzy fikcja i esejem.
Jej dzieło jest urozmaicone : w roku 1999, publikuje biografię Etty Hillesum, następnie relację z podróży, esej i album fotograficzny. Prawdziwe uznanie publiczności zdobywa w 2005 roku Magnusem (Magnus) za który otrzymuje Nagrodę Goncourt Licealistów. Niepostrzeżona (L’inaperçue) jest wydana w roku 2008, a Hors champ w 2009.
25 maju 2013 roku, Sylvie Germain została wybrana do Akademii Języków i Literatury Francuskiej w Belgii.
W tym samym roku opublikowała Małe sceny podstawowe (Petites scènes capitales), powieść która zestawia duszę z mijającym czasem.

zobacz na mapie
Mapa
< przejdź do strony głównej