PL EN

Tadeusz Peiper

Fot. Władysław Miernicki, fotografia przekazana dzięki uprzejmości Narodowego Archiwum Cyfrowego

Tadeusz Peiper

Kwiat ulicy

posłuchaj
Czyta Grzegorz Turnau, nagranie zrealizowane we współpracy ze Stowarzyszeniem Radiofonia
przeczytaj

Srebro. Jezdnia. Wiec barw. Chodniki.
Kobiety. Chochoły z woni. Suknie ze zwierciadeł. Słońce na tęczujących nitkach niewidzialnej łodygi.
Okno sklepowe. Auto. Ja, który nim nie jadę.

Skóra jezdni osnuwa srebrem frak auta.
Chodniki marząc leżą na sukniach kobiecych.
Wystawa sklepowa zapłodniona śliną światła
odezwy słońca rzuca mi na plecy.

Srebro, skóra jezdni, pryska w boki auta,
wiozącego radość tłustą jak koło.
Suknie kobiet, pod chochołami z woni zwierciadła
butelkowych snów i ciekłego świata,
odbijają w sobie chodniki, które wesoło
południowa godzina barwami obsiała.
Słońce na sprzedaż się wystawia
w oknie sklepowym i złotą solą
sypie w moje plecy, chciwe ciepła imadła.

Zrywam to słońce z wystawy sklepowej,
wmyślam je w chochoły z woni kobiecej,
owijam w chodniki z kobiecych sukien zdarte,
wlewam w srebro, potem z autem w własną głowę
i, wziąwszy do domu ten nienazwany kwiat ulicy,
w zielniku uśmiechów wlepiam go na pierwszą kartę.

zwiń

Tadeusz Peiper

Jeden z najważniejszych twórców polskiej awangardy międzywojennej spod znaku „trzy razy m”: miasto, masa, maszyna. Założył i redagował czasopismo „Zwrotnica”, był przed wojną wybitnym animatorem życia literackiego. Wychował się w znamienitej rodzinie podgórskiej – jego ojciec, zmarły w roku 1903 był nawet przez pewien wiceburmistrzem Podgórza. Po długim okresie spędzonym za granicą zaczął aktywnie działać w środowisku awangardzistów. Stale bywał w awangardowej kawiarni „Esplanada” na rogu ulic Krupniczej i Podwale. Mieszkał zaś w kamienicy przy ul. Jagiellońskiej, gdzie redagował „Zwrotnicę”. Wojnę spędził w ZSRR (ewakuacja do Lwowa, aresztowanie przez NKWD i wywózka w głąb Rosji, a następnie powrót w roku 1944). Po roku 1945 przebywał w Lublinie, Łodzi i krótko w Krakowie – jak wielu innych pisarzy, szukał schronienia w ocalałym Krakowie i zakwaterował się w Domu Literatów przy ulicy Krupniczej 22. Wkrótce jednak wyjechał do Warszawy i tam zamieszkał już na stałe. (ezp)
zobacz na mapie
Mapa
< przejdź do strony głównej