PL EN

Tomasz Pułka

Fot. Korporacja Ha!art

Tomasz Pułka

Vida local

posłuchaj
Czyta Tomasz Pułka, dźwięk: Łukasz Podgórni i Wojciech Stępień, nagranie udostępnione dzięki uprzejmości Korporacji Ha!art
przeczytaj
Fragment udostępniony dzięki uprzejmości Korporacji Ha!art
Tedy opowieść druga przychodzi jak strzała, o której jest przecież mowa w poprzednim oddechu (jak ja mogę tak galerię?) – poprzednikiem Seremetixa nie był żaden człowiek, bowiem Seremetix człowiekiem dopiero został, więc nie mógł mieć w „się” (kolejny) opowieści o przeszłości. Seremetix wychował się w goleni zwierzęcia, pod ciężkim i twardym pancerzem skóry, od której nie mógł uwolnić się przez całe swoje dorosłe „życie”. Mogłaby tak się barankiem bronić, lub sznurem lampek nad głową, co to się świecą, kiedy noc przychodzi i trzeba nam pacierz zmówić, jak się zmawia w loży masońskiej – och, te piękne ornamenty! Och, długie i pobieżne pasaże ciepła! Jeślibym chciał opowiedzieć o Seremetixie, winniśmy (ja i drobnica) go poznać. Niech to będzie na zasadzie (chemia to podpisik! To oblubieniec z mętnym spojrzeniem!) jaką Umberto Eco widział w drzwiach katedry w rzeczywistości: podzielone zdjęcie, przesegregowane po połowie, wklejone w serwis społecznościowy, ze śladami obróbki skrawaniem: tak „się” w istocie widzi Seremetix wchodząc do windy swojego umysłu i wjeżdżając na piąte piętro pod którym Bogowie zostawili dlań Oblubienicę Sepii i Roweru, Anielskiego S. – wobec stołu to Seremetix wypowiada. Lecz można też inaczej, można patrząc pod podpaskę – gdzie krewka smuga Smoka Wolności, jego las w którym uwięzion i pogrzeban. Przypatrzmy się więc postaciom. Zobaczmy jego Wyglądactwo, Wyglądnik Malenieczki. Bądź nam Krotonem, Seremetixie; weź o „se opowiedz”…
Fragment udostępniony dzięki uprzejmości Korporacji Ha!art
zwiń

Tomasz Pułka

(1988-2012) – poeta, student polonistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był jednym z redaktorów artbloga „Cichy Nabiau” i członkiem grupy Perfokarta tworzącej poezję cybernetyczną. Za życia opublikował cztery książki poetyckie, po jego śmierci ukazał się tomik prozy poetyckiej Vida local, nad którym pracował cztery lata (2007-2011). Uważany jest za najwybitniejszego, obok Witkacego, polskiego autora literatury narkotycznej.  Swoje utwory polecał czytać w odmiennych stanach świadomości. Był autorem cyklu poświęconego narkotykom Z dragami wśród siebie. Wykłady z narkonautyki. Otwarcie przyznawał się do zażywania licznych używek, głównie psychodelików. 9 lipca 2012 roku zginął w tragicznym wypadku. (ms)

 

zobacz na mapie
Mapa
< przejdź do strony głównej